Gisteren gingen we op familiebezoek in Oud-Alblas: mijn zoontje (10), mijn vrouw en ik, vanuit Hurdegaryp in Friesland. Het was prachtig weer en we hadden twee fietsen meegenomen zodat zoonlief en ik eens naar de Kinderdijk konden fietsen. IK was er zelf nooit geweest. Ik vond het een unieke ervaring, dat zonnig weer en die prachtige molens, en ook de bermen die vol stonden met geel koolzaad en wit fluitekruid, dat deed mijn R.K. hart goed in deze zo streng-protestantse streek. (Wit en geel zijn de pauselijke kleuren).

Op deze foto ziet u Japanse toeristen (met de hoedjes) die door een klas Franse of Waalse schoolkinderen heenlopen op het smalle pad. Toevallig passeerde een rondvaartbootje met Nederlandse jongeren, dus iedereen zwaaien en roepen. Hierna volgen nog meer foto’s, en binnen kort hoop ik meer tijd te hebben om aandacht te besteden aan mijn blog(s), vooral de links en de extra’s. Ook zal ik meer uitleggen over de prachtige molens en het systeem (dat is het) waarin ze op de Kinderdijk samenwerkten om het water buiten de polder te houden.

Zoals hierboven, waar u ziet hoe de achterste molen lager staat dan de voorste. Dat is in werkelijkheid ook zo, omdat aan de KInderdijk indertijd een getrapte bemaling werd toegepast: van een lage polder naar een hogere, vandaar in de boezem en van de boezem in de rivier De Lek.